Kirkut

Od razu chcę podzielić się z Wami moimi wątpliwościami na temat samego tytułu. Co to jest Kirkut? No chyba każdy w miarę wykształcony posiadacz matury (nie dotyczy matur po reformach) doskonale wie - cmentarz żydowski.
czemu kirkut a nie cmentarz? No bo żydowski właśnie, przez lata wydawało mi się że to z mojej strony objaw szacunku, wiedzieć czyje ciała tu pochowano, znać znaczenie słowa i używać go właśnie dlatego aby pamięć nie wygasła. Tymczasem...

Tymczasem otwieram na Polityka.pl tekst "O dehumanizacji na co dzień" a tam czytam ze zdumieniem; "Potem zmarłego grzebano na cmentarzu (bejs-ojlem), ale już cmentarz chrześcijański był nazywany cwinter. To samo robili oczywiście polscy sąsiedzi Żydów – i robią do dziś. Wystarczy pojechać do dowolnego miasteczka i spytać o cmentarz żydowski. Zwykle usłyszymy określenia kirkut czy klepisko. Cmentarz jest zarezerwowany wyłącznie dla pochówku chrześcijan. Konsekwencją tego podziału był w pewnym stopniu skrajnie dehumanizujący język, którym w Polsce mówiło się o Żydach w czasie okupacji hitlerowskiej".

Chwała dr. Michałowi Bilewiczowi że nie dał się wypuścić lewackim podchodom autora wywiadu Marcina Rotkiewicza, chwała mu także za to że nie "zapomniał" wspomnieć o tym jakich określeń wobec nieżydów używali Żydzi wobec nieromów Romowie (osobiście wolę starego Cygana). Trochę szkoda że nie powiedział nic na temat dehumanizującego języka używanego przez środowiska femiidiotyczne wobec poczętych dzieci "bezkształtna masa komórek" - Małgorzata Kidawa Błońska, "pasożyt" anonimowa internautka (tyle że nie jedna) - a może redakcja nie przepuściła by takiego tekstu, znając politykę Polityki jest to całkiem prawdopodobne.

Ale wróćmy do Kirkutu - celowo może wbrew regułom języka polskiego pisze go z dużej litery:

W Tarnowie mamy Kirkut całkiem nie małej powierzchni, to zaledwie drobna cząstka wszystkich żydowskich pochówków na tarnowskiej ziemi. wiele jednak nie przetrwało. Nie tak dawno podczas budowy przejścia podziemnego na skrzyżowaniu Mickiewicza i Goldhammera odkryto całkowicie już zmineralizowane pochówki. W czasie wojny Niemcy (Niemcy nie anonimowi "naziści") z macew robili mur oporowy przed Pocztą Główną w Tarnowie - na szczęście nie zdążyli zniszczyć wszystkiego.

Zrobiłem całą serię zdjęć w zimie ale wyszły kiepskie,szare, smutne (o ile cmentarz może być wesoły), te które zrobiłem kilka dni temu są lepsze, więcej w nich słońca.
Oczywiście będę tam wracał i na pewno znajda się jeszcze nie jedne ciekawe ujęcia.

Naziści, czyli - czemu Żydzi kultywuja kłamstwo?

Ten post piszę kilka dni. Chcę uniknąć emocjonalnych słów, wyskoków z których potem musiał bym się wycofywać. Ewą Wójciak nie jestem - żaden szemrany autorytet w mojej obronie nie stanie, muszę liczyć się ze słowami.

Więc od czego tu zacząć?
Od zdjęcia?
 Zacznijmy od zdjęcia, od czegoś muszę.
 Na zdjęciach tabliczki umieszczone przy bramie prowadzącej na cmentarz żydowski w Tarnowie.
Ani szczególnie ważne historycznie, ani artystycznie ciekawe - po prostu... symptomatyczne.

Na czym polega ta symptomatyczność?
No popatrzmy "murdered by the Nasis"... Zamordowani przez nazistów!
Jak wiadomo naziści przywędrowali do Europy z Atlantydy  i po upadku Berlina praktycznie w całości wyparowali...
Zostali natomiast Polacy, jak wiadomo wysysający antysemityzm z mlekiem matek.

Zacytujmy Tischnera - "jest cała prawda, półprawda i gówno prawda" - owi "naziści" to właśnie klasyczny przykład gówno prawdy - naziści byli NIEMCAMI! "wypierdkami germańskiego ducha" (Tuwim). Nie przywędrowali tu z Atlantydy, nie pojawili się znikąd - byli tu w centrum Europy od zawsze. Jeśli idee Hitlera trafiły na podatny grunt, to znaczy że NIEMCY chcieli zabijać Żydów, chcieli odbierać im majątki, chcieli czuć się kimś lepszym! I ... zrobili to!.

A Polacy? No cóż my nazistami nie jesteśmy - my jesteśmy kimś gorszym - jesteśmy Polakami.
Może z nas Agnieszka Holland robić pół debili niezdających sobie sprawy z tego że Jezus był Żydem...
Nieuctwo nie czyni z człowieka bandyty - ale tak to zostało zasugerowane.
Może nas owa reżyserka pomawiać w nikczemny (bo uniemożliwiający obronę) sposób mimochodem rzucając kalumnię na koniec (świetnego jak by nie patrzeć filmu)  "W ciemności" - bo ktoś, rzekomo, podobno, miał powiedzieć po tym jak Socha odniósł obrażenia w wypadku że "dobrze mu tak, bo pomagał Żydom"... hmmm bez tego obraz byłby niestrawny dla środowisk żydowskich? Nie może Polak być pozytywnym bohaterem? Trzeba nas unurzać, ugnoić, upodlić, obsmarować, obrzucić błotem... Jak się nie da wprost, to zza zasłony "podobno ktoś powiedział"...

Trzeba kłamać o "nazistach"? Trzeba przemilczać komunistów - którzy w dziele gnębienia Żydów odnosili sukcesy nie mniejsze niż Niemcy? No bo kto w końcu robił czystki etniczne w PRL? My Polacy, czy okupująca nas banda KOMUNISTÓW z Gomółką i Jaruzelskim na czele! Ale nie komunistyczny antysemityzm się przemilcza, tuszuje, zapomina, zasłania rzekomym "wyssanym z mlekiem matek"antysemityzmem Polaków.

Wielkanoc

Alleluja!!!

 

Nie umiem składać życzeń, nie lubię składać życzeń i prawdę powiedziawszy nie chcę składać życzeń.

 

Alleluja

 Jezus żyje

Niech to starczy za wszystko

 

 

ps. kolega z pracy ubrał w domu choinkę i postawił pod nią zajączki...twierdzi że to najbardziej adekwatna forma wystroju świątecznego...

Płaskorzeźba której nie zobaczycie... raczej

Lubie płaskorzeźby bo....sam je wiem czemu, ale wolę obrazy płaskorzeźbione niż pełno przestrzenne, to chyba kwestia formy która wpływa na przesłanie. Płaskorzeźba to coś pośredniego pomiędzy obrazem, ikoną a rzeźbą pełną. Jeśli za robotę bierze się osoba naprawdę utalentowana, to wykorzysta pozorne ograniczenia  formy, by ubogacić nimi treść. Przynajmniej ja tak to widzę - pewnie ludzie zajmujący się sztuką ujęli by to znacznie sensowniej.

W każdym razie lubię płaskorzeźby.
Ta która teraz przedstawię wybitnym dziełem sztuki... nie jest. Raczej wygląda na gonitwę za artystycznymi trendami lat 70 - kiedy to  było w modzie otaczać się płaskorzeźbami, ikonami, drzeworytnictwem tak jak teraz w modzie są elektroniczne gadżety (osobiści powiem że wolałem modę tamtych czasów).

Jej cechą szczególną jest...niedostępność!
Po prostu tam gdzie jest, nie sposób wejść - nawet nie wiem kto ma klucze - chyba ktoś w magistracie.

Prawdopodobnie to dawne pomieszczenia sklepowe - właściciel pewnie mieszkał na górze, a wchodził do sklepu od frontu, tak jak klienci, wejście do domu znajduje się w bocznej ścianie, tuż obok latarni w przesmyku. Tam też bywałem, gdyż znajdowało się tam schronisko PTTK (czy jeszcze się znajduje... szczerze mówiąc nie wiem - coś jest ale jak to wygląda w tej chwili... zabijcie mnie, nie wiem).
Ale mniejsza o resztę domu.
W dawnych PRLowskich czasach te pożydowskie kamieniczki przeznaczono na lokale komunalne. Jednych w nagrodę innych za karę jeszcze innych z głupoty osadzając w obrębie dawnych murów miejskich.
I tak znalazł się ktoś kto tu zamieszkał. Akurat nie był to Cygan - bo ich osadzano w kamieniczkach położonych naprzeciwko na zdjęciu niewidocznych - (co było skrajnym gomułkowskim idiotyzmem, bo z jednej strony unieszczęśliwiono kilka pokoleń ludzi, a z drugiej doprowadzono do dewastacji zabytkowych cennych wielce budynków) - a może był? kto wie?
W każdym razie - warunki do życia kiepskie - wewnątrz dwie klitki, jedno okno, mikroskopijny kibelek... dla kawalera i artysty - będzie - dla kogoś z rodziną, udręka. W każdym razie od lat lokal stoi pusty, a miasto od czasu do czasu instaluje tu na krótki czas tego dla kogo nie dysponuje niczym lepszym.
I tak  i ja tu trafiłem...

 Przez kilka lat, był to lokal dla Związku Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego - a w tym związku bardzo aktywnie dział dziadek mojej zony wiec de facto mój dziadek. Nielicha osoba - osiem lat w celi śmierci...(jak słyszałem gdy Jakubowska pierdzieli o "gehennie" Oleksego - to miałem szczerą chęć trzasnąć babsztyla w pysk).

Ponieważ to już ludzie starsi, więc potrzebna była pomoc i tak tam trafiłem...
Podczas przeprowadzki (stąd te dodatkowe elementy zdobnicze)

 A płaskorzeźba? - Niech wypowie się ktoś lepiej obeznany, mi się podoba, a Wam muszą wystarczyć zdjęcia - no chyba że miasto uzna iż lokal trzeba oddać komuś innemu (związek znalazł już inną, suchą i ciepłą siedzibę)  a on znów uzna że warto płaskorzeźbą się pochwalić...

Rower w wodzie

Ot taki głupi post o... głupocie.
Zdjęcie jeszcze z wiosny zeszłego roku, zapodziały się, dziś znalazłem, szukając materiałów do posta o płaskorzeźbach w Tarnowie (następnym razem).

Czym się różni uprawianie sportów ekstremalnych od głupoty... niczym prócz zabezpieczenia.
Tymczasem banda gówniarzy postanowiła sobie urządzić ekstremalne skoki przez Strusinkę (Strusinka, to coś pośredniego pomiędzy rowem melioracyjnym, potoczkiem a ściekiem - aczkolwiek ścieku już w nim coraz mniej). Ciek ma wszystkiego jakieś półtora metra szerokości -  banał dla dobrze rozpędzonego roweru, problem w tym że ma koronę rozmiękczoną, ilastą i bez żadnej rampy z której można by skoczyć.
Efekt widać na zdjęciach - chłopaka który tym rowerem jechał za to nie było widać przez kilka tygodni - pewnie lizał rany.

Rower wyciągnąłem posługując się prymitywnym bosakiem z opadłej lipowej gałęzi, której odłamałem boczną gałązkę uzyskując coś na kształt haka.
Widełki były pęknięte i wygięte koło przemieściło się dobre dwadzieścia centymetrów do tyłu - stawiam że chłopak miał żebra co najmniej pokiereszowane, choć jak miał fart to może udało mu się uniknąć złamań.

Wieczorem już roweru nie było. Mam nadzieję ze nie trafił na złom,trochę go zresztą żałowałem,bo mam w planach pospawać ze sobą dwa(jednego zdekompletowanego już mam) i zrobić tandem dla mnie i Marzeny, bo Ją samą na rower strasznie trudno wsadzić.

To tyle w temacie głupoty - jeśli ktoś myśli że to tak na marginesie tragedii na Broad Peak to BARDZO się myli!!! Maciej Berbeka 
i Tomasz Kowalski pokazali klasę, wygrali płacąc za to najwyższą cenę; dramat ale nie głupota - jak sugerują niektóre komentarze.

Ó kontrowersyjne...

Czy zwykła litera może być kontrowersyjna? Na pierwszy rzut oka nie... ale to tylko takie pozory, nie dajcie się zwieść. Pośród szeregu zwykłych, codziennych, prostolinijnych rzec by się chciało... poczciwych liter czają się też podstępne, zdradzieckie i niebezpieczne. jedną z nich jest... "Ó" 

No popatrzcie - niby zwykłe "O" a z kreseczką, niby to samo a brzmi już zupełnie inaczej, niby zgodne z regułami,  a stale podstępnie wyłaniające się (lub ukrywające) w wyjątkach...

Czy "Ó" może być niebezpieczne? - hmm jak by to powiedzieć - zapytajcie Starucha który garował 8 miechów bez wyroku,tylko za to że jeździł po Polsce "TÓSKOBUSEM" i robił antykampanię naszemu zionącemu miłością phemiehowi. Ostatnio go wypuścili, bo nic, nawet pozornie uzasadnionego, nie dało się na niego znaleźć.

Czy "Ó" może mieć znaczenie polityczne? Teoretycznie nie, ale słyszałem ze "uje" właśnie dla tego się nie kreskuje żeby się nam z "goje" nie kojarzyło, bo by to mogło nasz wyssany z mlekiem matek antysemityzm pobudzić - czy to prawda czy legenda nie wnikam - moim zdaniem legenda ale symptomatyczna.

Swego czasu zapytywałem polonistów w tejże kwestii, Jak chodziłem do podstawówki słyszałem w odpowiedzi: "ty się chłopak lepiej ucz, a nie zadawaj głupich pytań...", w liceum było "Maciek, naucz się reguł ortografii, a potem pogadamy", na studiach " Panie Macieju to doprawdy bezczelność domagać się by mądrzejsi od pana, musieli się przed panem tłumaczyć" ...

Ale nie zawsze tak było - drzewiej (co pokazują poniższe ilustracje) - "Ó" stosowane było zgodnie z rozumem anie z "zasadami". 

Zatem całe szaleństwo wokół "Ó"ma swój początek gdzieś na początku XX wieku.  Być może w 1916 gdy paląco objawił się problem różnych pisowni, w rożnych zaborach i Tymczasowa rada Stanu, odwołała się do Polskiej Akademii Umiejętności o uregulowanie tych kwestii - przeto dnia 17 lutego 1917 r. uchwalono owe "Zasady".

Dla bardzie zainteresowanych proponuję plik PDF Edwarda Polańskiego 

"Reformy ortografii polskiej – wczoraj, dziś, jutro"



Mój osobisty nasiąknięty jadem pogląd jest taki, że całe te korowody z ortografią polską, wyczyniane są na zasadzie - plica polonica.
Mają Francuzi swoją "francę" to my Polacy nie będziemy gorsi i mamy swojego "kołtuna",
Mają Francuzi idiotycznie skomplikowaną ortografię, to i my Polacy gorsi nie będziemy...

Chętnie doinformuję się czemu np. wciąż utrzymujemy w naszej ortografii "h" i ch" skoro dawno już nie ma kresów, kresowian i języka kresowego i dziś już nikt nie słyszy różnicy w dźwiękach, ani tym bardziej "h" na "g" nie wymienia...

Coś na temat zdjęć - dwa górne, to kapliczka przy ulicy Kościuszki,dawniej przy polnej dróżce, obecnie praktycznie w środku osiedla, dobrze że na prywatnej posesji.
Niżej zdjęcie pomniczka z Cmentarza Starego w Tarnowie - trafić łatwo - od głównego wejścia główną aleją, po prawej stronie.

W tym domu narodziła się legenda

Płonie ognisko i szumią knieje

Płonie ognisko i szumią knieje,

Drużynowy jest wśród nas. 

Opowiada starodawne dzieje, 

Bohaterski wskrzesza czas. 

         O rycerstwie spod kresowych stanic, 

         O obrońcach naszych polskich granic, 

         A ponad nami wiatr szumny wieje, 

         I dębowy huczy las 

Płonie ogień jak serca gorący, 

Rzuca w niebo iskry gwiazd. 

Jedna przeszłość i przyszłość nas łączy, 

Szumi wokół senny las. 

      W blasku iskier jawi się historia, 

      Tyle zdarzeń miało barwę ognia. 

      Przy ognisku zasiadły wspomnienia, 

      Dziejów kraju uczą nas. 

     (A dokoła jak Polska szeroka, 

     Płoną ognie młodych serc.) 

Już do odwrotu głos trąbki wzywa, 

Alarmując ze wszech stron 

Wstaje wiara w ordynku szczęśliwa, 

Serca biją w zgodny ton. 

     Każda twarz się z uniesienia płoni, 

     Każdy laskę krzepko dzierży w dłoni, 

     A z młodzieńczej się piersi wyrywa, 

     Pieśń potężna pieśń jak dzwon. 

Gaśnie ognisko i szumią drzewa, 

Spojrzyj weń ostatni raz. 

Niech ci w duszy radośnie zaśpiewa, 

To co zawsze łączy nas: 

     Wspólne troski i radości życia, 

     Serc harcerskich zjednoczone bicia. 

     I ta przyjaźń najszczersza na świecie, 

     Co na zawsze łączy nas. 

Żeby było śmieszniej, na Tubie znalazłem tylko wykonanie kogoś o dźwięcznym pseudonimie Daddy.
Facet jest gdzieś w moim wieku, zezgredziały i głos mu się łamie - żenada.
Dlatego materiału video nie będzie, za to w tytule jest link do wrzuty.

Mówcie co chcecie ale ta piosenka, to kwintesencja harcerstwa! Sedno tego wszystkiego czym harcerstwo jest. Legenda. Coś tylko dla wtajemniczonych,ostateczne, po poznaniu czego nic już nie jest takie jak dawniej. Pewnie to młodzieńcze rozpalenie głowy, ale do dziś pamiętam, więc musiało być mocne. Do dziś pamiętam też pewne zasady, dlatego za gnojka mam premiera którego interesuje ciepła woda w kranie zamiast dobra przyszłych pokoleń, (ci którzy bronili wierzy spadochronowej nie oddali życia za ciepłą wodę w kranie). Obok tego gmachu przechodzę co dzień idąc na przystanek w drodze do pracy, 1740 metrów od domu. Dziś to siedziba wodociągów, można wejść do środka, ale nie udało mi się znaleźć innych niż tabliczka na frontonie pamiątek po Jerzym Braunie.

Czemu wybrałem nocną sesję? Tak mnie jakoś zebrało, idąc na nocną zmianę, zanucić sobie "płonie ognisko..." a te zdjęcia i tekst to prosta konsekwencja tego nucenia. Czasami jakiś temat przychodzi do nas natarczywie i nie sposób mu się oprzeć, dopiero dogłębnie poznany, odśpiewany od początku do końca, odsłuchany wiele razy, daje nam odsapnąć od siebie.

 A to już wzmiankowana wyżej tablica pamiątkowa.Napis na niej brzmi 

(czy napis może brzmieć?, no jak się go fonetycznie przeczyta to owszem, ale to chyba taki sam skrót myślowy co w przypadku "pisze" czy "mniejszej lub większej połowy")

No więc on brzmi: 

"W tym domu

Jerzy Braun

1901 - 1975

Harcerz

poeta, filozof

publicysta

napisał

i skomponował

w listopadzie

1918 roku pieśń

Płonie ognisko

i szumią knieje"

I niech płonie na wieki...

Ps. To chyba jedyna piosenka, której nigdy nie słyszałem w pijackim wykonaniu piosenki biesiadnej, choć były próby włącznie jej do takiego repertuaru... ktoś czuwa?