Diabeł na ołtarzu czyli... Binarowa!

Taka anegdotka z Wańkowiczem i diabłem w rolach głównych.
zapewne wiecie że drzewiej język bardziej purytański był i w takim międzywojni, co poniektóre słowa mogły na wypowiadającego ściągnąć odium a zapewne i kary kryminalne. Wszak znamy ten wiersz Tuwima który kończy słowami
"i ty cenzorze, co za wiersz ten zapewne skarzesz mnie na ciupę
.... całujcie mnie wszyscy w dupę!"
Dobrze też wiemy że nie przyniósł mu poklasku w towarzystwie... 

Ale wróćmy do Wańkowicza - otóż założył się on był kiedyś że publicznie, przy damach powie słowo "dupa". Hardcorowy zakład (jak by to młódź nasza ujęła), a i stawka skrzynka whisky nie mała. mamy zatem szanowne grono, damy, profesorowie, oficerowie i biskupi, generalnie creme de la creme. Przed szanownym audytorium staje melchior Wańkowicz - kolega tkwi na widowni - z zapałem czekając jego klęski - a tymczasem autor "na tropach Smętka" rozpoczyna wykład... o pieśniach ludowych! i przytacza całe ich bogactwo (często zmyślając... no powiedzmy głównie zmyślając), a pamiętajmy że to czasy kiedy każdy szanujący się naród, wysnuwał swoją proweniencję od okrzemków zamieszkujących może co potem się naszym lądem stało, znaczy że my tu nawet nie od dziada pradziada, ale jeszcze i przed potopem... W takiej atmosferze wszystko co stare (lub stare udające) stawało się bezcenne, drogie sercu i godne najwyższej chwały.
Stoi zatem Wańkowicz i w kulminacyjnym momencie rypie widowni wierszem między uszy. wiersz a jakże o świętym Michale który to "mieczem Diabła w DUPĘ koli... Ach jak jego (znaczy Diabła) boli!" Kolega zmartwiał a publiczność w szał - jakiż to wspaniały przykład ludowej twórczości Wańkowicz odnalazł!, jakiś to skarb narodowy... Zmartwiał kolega, już wiedział że przegrał.

Ale co to ma wspólnego z Binarową!
Otóż ma i zaraz to udowodnię.

Do Binarowej dotarłem pieszo z Rzepiennika Suchego

Liczyłem na kilku minutowy postój połączony z popasem - a zostałem tu na prawie godzinę,  choć jak sądzę przewodniczce nie brakło by ciekawostek i na dwie godziny opowieści.

Kościół powstał około 1500 roku, drewniany, jednonawowy, z kaplicą, przedsionkiem, i obszerną zakrystią. Konstrukcji zrębowej, kryty gontem, ze słupowa wierze, otoczony sobotami. Na zewnątrz piękny - niesamowicie robi się dopiero wewnątrz. Otóż cały - dokładnie cały - pokryty jest polichromiami, i to nie jakieś gwiazdki, aniołki itp. mamy tu na przykład rodzaj XVI wiecznego komiksu, obrazującego Mękę Pańską, Albo alegoryczne przedstawienia grzechu i cnoty. Mamy ówczesne widoki Biecza oraz  ... oraz mnóstwo innych, których nie opisze, abyście MUSIELI tu przyjechać. 

obiekt jest wpisany na listę dziedzictwa UNESCO ... ale to raczej powszechna wiedza.

 Bryła kościoła, ciekawa, urozmaicona, lecz proporcjonalna i dająca świetny odbiór.

 a przy tym pięknie utrzymana. 

Ale jak pisałem wyżej - prawdziwa rewelacja to wnętrze zabytek pełen zabytków a wszystkie ... bezcenne. 

 baptysterium - zachwyciło mnie - ale nie tylko, okazuje się iż równie mocno zachwyciło np. Wyspiańskiego - tylko że On umiał je pięknie naszkicować - ja walnąłem prymitywną fotkę.  

Takaż różnica pomiędzy mną a artystą. 

 I tu na światło dzienne wyszła marna kondycja mojego aparatu - nie dość ze sam w sobie małpa, to jeszcze coś się zepsuło i nie mam możliwości wyłączenia lampy błyskowej pozostały opcje Auto, albo wymuszony błysk)- zatem mam zdjęcia... niedoświetlone, bo zamykam nieprzydatne w takich okolicznościach świecidełko, ale ono i tak mrugnie, więc nic nie daje zwiększenie czasu naświetlania, skoro idioten automat przymknie mi przesłonę - a jak ustawię i przesłonę i czas, a lampa błyśnie to zdjęcie mam prześwietlone od góry, bo choć zamknięta to i tak coś tam światłem rzuci... dramat.  

 Prawa strona ołtarza - wybaczcie chaos... Taki sam chaos miałem w głowie - przewodniczka mówiła, z wielką erudycją i zaangażowaniem, ja słuchałem i starałem się zapamiętać - jednocześnie niczym Japończyk na Akropolu - trzaskałem zdjęcie za zdjęciem, żeby mieć z czym łączyć słowa przewodniczki. 

 A tu wspomniany wyżej XVI wieczny komiks Męki Pańskiej. 

Pamiętajmy, takie przedstawienia to był najlepszy sp[osób by niepiśmiennemu ludowi jakąś wiedze przekazać. Szczerze mówiąc, do tego wracamy i ... nie oszukujmy się dla wielu i tak przekaz obrazkowy jest jedynym który są zdolni ogarnąć. 

 Belka tęczowa. 

 Chór

 Bezcenna gotycka Matka Boska. 

 A Święty Michał na ołtarzu Diabła koli... ach jak jego (Diabła znaczy) boli... 

i już rozumiecie tytuł, anegdotkę na wstępie - oraz to jak Diabeł na ołtarze trafił...

wszak jesteśmy w kościele pod wezwaniem Św. Michała Archanioła... 

 

 Gotycki pulpit - może nie tak bezcenny jak figura Matki Boskiej ale... 

 Dość nietypowe przedstawienie Maryi - bo jako dziewczynki, w towarzystwie Anny i Joachima 

 Wejście do zakrystii 

 

 Urocza pani przewodnik - prezentuje ... sejf parafialny! 

Solidna skrzynie, zamykaną na równie solidne zamki! 

Niestety zdjęcie podłe z gatunku do... tego w co Arch Michał Diabła koli... 

ach jak (mnie) to boli!

Szafeczka na przybory liturgiczne

Brewe papieża Piusa IX

Ad Perpetuam Rei Memoriam - na pamiątkę wieczystą...

"Pancerne" drzwi do zakrystii - UWAGA - wykonane z pojedynczej deski - jak olbrzymie musiało być drzewo z którego udało się pozyskać taką tarcicę? 

 Pierwsze znane przedstawienie Biecza. 

 Męczeństwo św. Szczepana.

 Alegorie grzechów i cnót - to co p[o prawej stronie postaci głównej to grzech, to co po lewej cnota (znaczy z naszego punktu widzenia po lewej grzech po prawej cnota) np. na ostatnim z prawej - płciowość! 

Sex w raju, połączony z konsumpcją zakazanego owocu, był grzeszny - ale ten małżeński już nie, bo pobłogosławiony.

Albo wcześniej - gromadzenia bogactw i trzymanie ich dla siebie jest grzechem, ale udzielanie ze swoich bogactw jałmużny już grzechem nie jest... 

Powiedzcie to zwykłemu człowiekowi - tak żeby uwierzył i nie miał wrażenia że nastajecie na jego pieniądze albo życie intymne? A tu ma narysowane i ... po jakimś czasie, zakuma sam od siebie o co chodzi. 

 A to już... konfesjonał - rodzinny konfesjonał.

Jedno się spowiada - to po spowiedzi, na oczach spowiednika odmawia pokutę, reszta grzecznie czeka. 

Ławki są wąskie, jak oni się spowiadali żeby reszta rodziny nie słyszała... no nie wiem...

 Na kapitelu wypisane warunki dobrej spowiedzi... tak na wszelki wypadek, żeby sobie penitent sumienia nie czyścił, że nie wiedział 

 A to zamek w Bieczu - dziś już kompletnie nieistniejący...

 "Męski kącik" śmierć zbierająca żniwo.

 

 i człowiek w niewoli grzechu - z nagości można wnioskować o jaki grzech chodzi... 

A na koniec...

na koniec nagła śmierć!

Dlatego nie warto, gromadzić pieniędzy - ich na tamten świat nie weźmiemy, za to na pewno Pan bóg zechce pogawędzić z nami o przebytych szlakach, odwiedzonych krainach, poznanych ludziach... 

Namiary na przewodniczkę - powtórzę boi nie każdy może sięgnie do wcześniejszego postu. 

Małgorzata Nalepa

692 385 244

malgorzatanalepa46@gmail.com

Tam i spowrotem czyli... Binarowa

Tak wiem - "spowrotem" nie jest poprawne językowo - trudno - tytuł "tam i z powrotem" wydaje mi się błędny logicznie gdyż konstrukcja ta nie powinna zawierać "i" - "tam" (czyli gdzieś podążam) "z powrotem" (czyli będę wracał) - lecz brzmienie "tam z powrotem" brzmi dziwacznie...

Dziś chwila wytchnienia od zamków centralnej Polski. czas wracać na Pogórze. Tym razem zapraszam na wędrówkę z Rzepiennika Suchego do Binarowej.

Od samego początku ta przygoda upływała pod znakiem zmagań z czasem. Po pierwsze i najważniejsze - Rzepiennik Suchy jest najdalszym punktem do którego mogę dotrzeć autobusem kursowym z Tarnowa. Po drugie Binarowa jest stosunkowo daleko. Po trzecie autobus stamtąd (właśnie czemu "stamtąd a nie" z tamtąd"?) odjeżdża dziesięć minut po pierwszej po południu, a przyjeżdża w okolicach dziewiątej przed południem, co daje mi maksymalnie dwie godziny na dojście i dwie na powrót - w sumie na sam marsz wystarczy ale już zatrzymanie się i zwiedzanie - to szarpanie Kronosa za wąsy.

Odwiozłem Marzenkę do pracy, dzieciaki na koloni, więc mam luz. Podjeżdżam pod Biedronkę na Tuchowskiej idę do bankomatoła a on... out of service!  Szlag! mam tylko dwadzieścia minut do planowanego przyjazdu autobusu, odwożącego do domów ludzi po nocnej zmianie. Bieg do auto, jadę na Dabrowskiego, może tam będzie bankomat czynny - bo przeciecz nie mam gotówki na autobus. tyle że po drodze przejazd kolejowy, gdyż wiadukty są nadal zamknięte - zdumiewające jak łatwo decydętom liczyć zyski, całkiem pomijając koszty społeczne lub przerzucając je na obywateli! A stojąc kilkadziesiąt razy na dzień przed przejazdem tracimy czas i paliwo! Mniejsza o buraków, muszę zdążyć. Na szczęście przejazd otwarty, bankomat czynny i szybko znajduję co potrzebne - 1,5 litra mineralnej, 4 move (pomaga przy silnym wypacaniu), batoniki Estellę i proteinowy (daje niezłego kopa), dwie bułki, konserwę rybna i paczkę ciniminis (jadę prosto na drugą zmianę do pracy). Płace i jadę spowrotem na Tuchowską, bo tam mi najlepiej auto zaparkować. 
Przejazd zamknięty - zostało mi 5 minut... tyle że autobus będzie stał w tym samym korku i to za mną, więc jest szansa. 

W końcu jestem na parkingu, zamykam pojazd, i prawie biegiem na przystanek - czas w korku poświeciłem na porządne poukładanie plecaka.

A tu... czekam... czekam zziajany, spocony jeszcze przed marszem, zdenerwowany... czekam.
podjeżdża... dwadzieścia minut spóźnienia! Cholera!  może mi ich braknąć!

Jedziemy ... zatankować - tankowanie, faktury, zakupy... kolejne 15 minut! (zaczynam rzucać mięsem).

Po drodze, zjeżdżając na  zajezdnię kierowcy jeszcze przekazują sobie kasę fiskalną, mam przynajmniej okazję powiedzieć Leszkowi żeby w razie czego poczekał na mnie 10 minut - dłużej nie może.

Powinienem dać rade, ale z powrotu "po wierzchołkach" raczej nici, nie starczy mi czasu.

Mam półtorej godziny na dojście i półtorej na powrót plus margines... niewielki.

Ruszam.

Takich chatynek, na tych terenach sporo. 

Kryta gontem wyglądała by naprawdę uroczo, ale trudno krezusi tu nie mieszkają. 

Jednak widać dbałość o otoczenie, czystość.  wolę schludne godne ubóstwo, niż pławiących się w śmietnikach bogactwo.

 Jak widać loże honorowe na stadionie też nie są przewidziane dla zbyt dużej grupy dostojników.

Kapliczki, jest ich mnóstwo. 

 

Miejsca pamięci - też są. 

W tym miejscu Niemcy rozstrzelali jeńców partyzanckich i zakładników w odwecie za atak oddziału z 16 pp AK na ich konwój. 

(ps. ta "pepesza' wygląda tu cokolwiek dziwnie... ale może tak musiało być żeby się komuna zgodziła na te tablicę?) 

Rożnowicka rogacizna. 

Kolo zresztą przebiegł obok mnie w odległości kilku metrów, tylko nie miałem gotowego aparatu, mają tu chyba spokój bo ostrożność zachowywał tylko podczas przechodzenia przez szosę - zwierzęta się uczą... kierowcy wolniej. 

Znów pamiątka po AKowcach. 

Tak w ogóle to wszyscy mówią Powstanie Warszawskie - ale Akcja Burza to było powstanie na teranie całego kraju!  Cześć i Chwała Powstańcom,  Pamięć ofiarom cywilnym, ale nie zapominajmy o poległych w innych miejscach, nie zapominajmy o spalonych domach, wymordowanych w odwecie za ataki partyzanckie rodzinach! 

44 to nie tylko Warszawa! 

Kolejny raz rzuca się w oczy dbałość o otoczenie - tu nie ma chyba przypadkowych ludzi, ci którzy tu mieszkają wrośli w tę ziemię od dziada pradziada - to widać.  Tak ładnie zagospodarowane obejścia mało kiedy widać nawet w bogatych miejskich dzielnicach. 

(no tak u miastowych to nie ma "obejść" tylko "ogrody" - choć jak pisze Zofia Gołubiew "zamiast miasta ogrodów mamy miasto ogrodzeń" - i nie sposób się z nią nie zgodzić).

 

 Kościół w Rożnowicach - PEREŁKA!!!!

 (będzie cały osobny wpis na jego temat)

Kaplica pogrzebowa w Rożnowicach

(zaraz za kościołem)

 

Mary... ale już nie żadne czary...

Kapliczka św Herkulesa (bo z maczugą) ? 

Jest dwóch świętych z maczuga przedstawianych - św Maciej im św. Juda Tadeusz. Drugi Atrybut czyli mandylion (owalny konterfekt) z obrazem Jezusa rozwiewa wątpliwości.  

Ale żal że nie Maciej i tak pozostaje.

 Lubię takie pamiątki - w końcu kto będzie o nas pamiętał jeśli my sami pamięć o sobie mamy za nic?

 A tu "Nepomucek" - tradycyjnie stawiany obok przepraw przez rzeki (tu akurat rzeki na ma... ale co tam) - w końcu w Bełtawie (tak wiem Wełtawie - ale Bełtawa oddaje sens tamtej nazwy) utopiony, więc jak najbardziej na patrona przepraw się nadaje. 

Od razu widać że to barok - data na cokole 1746 to wyłącznie potwierdzenie.

Prawdopodobnie postawiona przez właścicieli tutejszych dóbr, jako wotum dziękczynne... wiadomo za co. 

Zaraz za nim - dom weselny - ładnie położony, zadbany, czysty, i jest gdzie się przewietrzyć... 

nie będę robił reklamy - ale ... fajowe ( ;-) ) miejsce.

Wchodzę do Racławic.

 Doceńcie! 

A teraz już Binarowa.

 

A najlepiej przyjdźcie tu zobaczyć na własne oczy - bo to nie skansen! Te miejsca żyją! 

Żuraw gnojny... 

Służy do wyciągania gnoju i załadunku go na wóz, przed wywiezieniem w pole - śmierdząca robota, ale jakże potrzebna. Na końcówce ma takie specjalne z prętów wyginane "rapy", "pazury" 

(jak zwał tak zwał).  

Sitniczanka ... 

stróżka...

ze szwagrem po trzech piwach... prawda? 

w 2010 roku podniosła swoje wody o metr powyżej koryta... 

witajcie w górach. 

Szkoła w Binarowej - mówcie co chcecie - ale w takich budynkach łatwiej jest zachować dyscyplinę - sam uczęszczałem (ale ładne słowo) do jedynki - to była dobudówka do CK szkoły - w nowym budynku można było szaleć - tam w starym... no może nie zapach, ale duch rózgi wciąż był wyczuwalny i działał... uspokajająco. 

Zresztą moi młodzi chodzą do Dwójki a tam jest tak samo - to się nazywa "Austro Węgierski styl koszarowy"... 

Choć tu w Binarowej - to eklektyzm/secesja - ot taki sympatyczny styl bez stylu z drugiej połowy XIX wieku. 

 

Przy samym kościele, miejsce parkingowe i punkt odpoczynku dla turystów.  

Teren dobrze opisany, oznakowany - brawo! 

Sam kościół - jeśłi ten w Rożnowicach to pisana z wielkich liter PEREŁKA - to ten zasługuje na miano KLEJNOTU - zresztą wpisano go na listę dziedzictwa UNESCO - nie za darmo gwarantuję Wam - wart jest po stokroć! 

(rzecz jasna będzie osobny post) 

 

Kościelne obejście

Furtka na plebanię

Przedsmak togo co w środku...

Maria - Matka Boska jako... dziewczynka z rodzicami - a to tylko jedna z ciekawostek.

 

Prezbiterium i wejście do zakrystii.

 kościół można zwiedzać, jest pani przewodniczka. 

Ja mam farta, Bóg kocha szaleńców, ale za kilka dni już jej nie ma (pewnie dlatego że trwają prace przy gontach na dachu), dlatego proponuje umawiać czas wizyty.

Podaję namiary:

Małgorzata Nalepa

692 385 244.

Ale lojalnie uprzedzam.

Osoba ta ma ogromną wiedzę, jest świetnym gawędziarzem, kocha swój kościół często wspominając że to jej parafialny (tak znam to uczucie, też ze swojej św. Trójcy dumny jestem) i ...

jak nie macie co najmniej godziny na wszystkie jej opowieści, szczególiki, ciekawostki ... to ...  

sobie ten czas znajdźcie! 

być może będzie to najciekawiej spędzona godzina w waszym życiu. 

Ja nalazłem 45 minut - rezygnując już praktycznie z całego zaplanowanego powrotu, Batony połykam w biegu, piję w marszu. 

Trudno było warto, jak się spóźnię na autobus wyjdzie krzywo, ale mam w sobie jeszcze pokłady siły, spróbuje nadgonić. 

Wracam przez Kamieniec, to wzniesienie nad Binarową, raptem 424 metry, drogi nie dołoży, a pozwoli jeszcze napatrzeć się na okolice. 

 Po drodze cmentarz wojenny nr. 110

Niestety srodze zarośnięty - przydała by się odrobina troski - choć jak widziałem na zdjęciach, zazwyczaj jest on ładnie odsłonięty, choć nie restaurowany.

Drewniany krzyż łaciński jako centralny element cmentarza. 

 

Droga na Kamieniec - o żeby taki był cały szlak... 

to bym nie zdążył... ucinam marzenia w głowie. 

Srokosz szuka przekąski...

 Widok w kierunku Magury

 Panorama na południe 

 Liwocz.

 Gilowa

Śmieszny efekt - ale słońce było tak ostre, ze zdejmowałem z oczu okulary polaryzacyjne i przez nie robiłem zdjęcia, tu widać że trzecia ekspozycja z panoramy, jakoś się z okularami rozminęła - ale za to doskonale prezentuje różnice przy zastosowaniu i bez zastosowania filtra. 

  

 Pogórze Ciężkowickie.

 Kamieniec - tuż za szczytem 

 A skoro juz jesteśmy na szlaku architektury drewnianej...

to jakże ominąć taki przybytek?

 Radło (choć w zasadzie radło to bez kół, ale pługiem też trudno to nazwać - w każdym razie - eksponat jak ze skansenu... ale to nie jest skansen - on żyje!

 Samojebka w lustrze drogowym

Ewidentny brak patriotyzmu! 

Mają w okolicy browar w Grybowie, który waży zdecydowanie ciekawsze piwa niż przemysłowa masówka z Okocimia. 

 

 To już chyba znów Rzepiennik.

w kazdym razie nowoczesność to zawitała - ciekawe jak wygląda rachunek ekonomiczny. 

Tak to już Rzepiennik - zastanawiam się czy to mi tak się w oczach faluje czy jednak jest to co widzę istnieje naprawdę... różnie może być, picie skończyło mi się na Kamieńcu, a po drodze żadnego sklepu nie widziałem. 

Mimo zmęczenia przyspieszam - dochodzi pierwsza, głupio było by się spóźnić na ostatnich metrach!  

Ale prawdę powiedziawszy, mam dość, najchętniej bym stanął albo się położył. Tymczasem przyśpieszam i to pod górkę.  Staram się zastąpić czymś zmęczone mięśnie nóg - stawiam je bardziej prosto, ruch nadając sobie "z poślada" - działa, ale będą mnie półdupki bolały jeszcze przez trzy dni...

Cóż za ulga! Autobus czeka! 

Jestem 7 minut przed odjazdem, starczyło jeszcze czasu by wpaść do sklepu i wycharczeć

o...os..oshi..

Kupuje dużą butelkę i wypijam ją prawie duszkiem. Odzywam. 

na przystanku, starcza czau na złożenie kijków, i przepakowanie plecaka. 

Jadę do pracy - nie dałem plamy.